Sunday, May 20, 2018

From North to South - Tracing the Van Noort family

At the time my father was born, he only had one living grandparent left. That was his paternal grandmother Philomena Van Noort. I don't know that much about her. I did trace her ancestry and wanted to include what I have so far in this blog post.


Philomena Van Noort

Great-grandma Philomena was born on November 25, 1893 in the Belgian village of Berchem to a 23-year old factory worker called Augustinus Petrus Van Noort and his 27 year old wife, Joanna Van Looy. Philomena wasn't an only child, as her mother gave birth to another daughter named Maria Carolina, in 1897. A third daughter, named Anna Maria, was born in 1900. Then a fourth daughter, named Joanna Albertina, was born in 1904. Besides great-grandmother Philomena, only two of her sisters lived into adulthood, as Anna Maria already died at 11 days old...

Philomena (in the middle) with her two sisters, Maria Carolina (left) and Joanna Albertina (right)
During the Great War, great-grandmother Philomena got married on September 29, 1917 in Berchem to great-grandfather Constant Van Minnebruggen. They had three children together: Jeanne, Ludy and Hendrik. More information on their family, and particulary on grandpa Ludy can be read in a previous blog post.

Great-great grandmother Joanna Van Looy

Great-grandmother Philomena died at the age of 70, on February 22, 1964 in the Belgian village of Mortsel. Her husband Constant had already passed away twenty years earlier. I don't know when her parents died. The only information I found about that is that her father Petrus Van Noort was still alive at the time of Philomena's wedding in 1917.

Great-great-grandfather Augustinus Petrus Van Noort was born on March 2, 1870, also in Berchem, to Remigius Van Noort and Maria Van Duren. Remigius and Maria had married on April 22, 1861 in the village of Zolder. Augustinus Petrus had two brothers, Petrus Joannes and Josephus, who were both born before him, however sadly, Petrus Joannes already passed away in 1861, at the age of 2.

Taking yet another step back, 3-times great-grandfather Remigius Van Noort was born on February 22, 1829 in the village of Eindhout. His birth certificate did not show a father, since his mother, Anna Kenis was unmarried, however, Remigius was recognized ten months later by Joannes Van Noort, who married Anna Kenis on December 19, 1829 in Eindhout.

So far I have found three siblings of Remigius:
- Sophia Van Noort, born on in 1833
- Ludovicus Van Noort, born in 1836
- Carolina Van Noort, born in 1838

This means that, while Remigius was born in the unified United Kingdom of the Netherlands, his three siblings were all born in what was becoming the independent nation of Belgium with the Belgian revolution that started in 1830. The military confrontations between the Dutch and the Belgians only ended in 1832 with the Siege of Antwerp by the French Armée du Nord, driving the final remaining Dutch troops out of Belgium. The unrests and fighting that had taken place from 1830 to 1832 might very well be a reason that no children were born to Joannes and Anna in those years, but only again as from 1833 onwards.

Interesting fact is that 4-times great-grandfather Joannes was born in 1798 in Utrecht, which had historically been part of the Republic of the Seven United Netherlands, and later belonged to the Kingdom of Holland. A relationship between a northern Dutchman and a southern Belgian woman would not have been obvious; specifically not in those days of fighting between the Belgians and the Dutch. Additionally, Joannes Van Noort was baptized Evangelical Lutheran, while Anna was baptized Roman Catholic. The religious difference between the Northern and the Southern Netherlands was one of the causes of the cry for independence by the southern population.

So far I only managed to get one more generation further back. Joannes Van Noort had the same name as his father, my 5-times great-grandfather Joannes. His mother was named Anna Elisabeth Van der Borght. All I know about the father is that he died in 1808, in the village of Schiedam, which is close to Rotterdam.


Extract of death certificate of 5-times great-grandfather Joannes Van Noort

Chronologically plotting all of the locations where the Van Noort family lived, shows a migration from the Dutch province of Utrecht to the province of South Holland, then to the Belgian province of Antwerp, with a detour to the Belgian province of Limburg.


One question that remains is why 4-times great-grandfather Joannes moved to the southern provinces of the Netherlands. Eventually he passed away on January 6, 1887 at the age of 88. His death certificate mentions he was still working as a "hand worker" at that time... 



*

*      *




Op het ogenblik dat mijn vader werd geboren, leefde er nog maar één van zijn grootouders. Meer bepaald zijn grootmoeder aan vaders kant, Philomena Van Noort. Ik heb niet het gevoel dat ik erg veel over haar weet. Wel heb ik haar afstamming opgezocht en wat ik tot nu toe heb verzameld had ik graag al eens in deze blog bij elkaar gezet.


Philomena Van Noort

Overgrootmoeder Philomena werd geboren op 25 november 1893 in het dorp Berchem. Haar vader was een 23-jarige fabriekswerker die Augustinus Petrus Van Noort noemde en haar moeder was de 27-jarige Joanna Van Looy. Philomena was geen enig kind vermits haar moeder in 1897 het leven schonk aan een andere dochter die Maria Carolina noemde. Een derde dochter, Anna Maria, werd geboren in 1900. Een vierde dochter, die Joanna Albertina heette, werd geboren in 1904. Behalve overgrootmoeder Philomena, leefden slechts twee van haar zussen tot volwassen leeftijd, vermits Anna Maria reeds overleed op de leeftijd van 11 dagen...


Philomena (in het midden) met haar twee zussen, Maria Carolina (links) and Joanna Albertina (rechts)
Tijdens de Grote Oorlog huwde overgrootmoeder Philomena op 29 september 1917 in Berchem met overgrootvader Constant Van Minnebruggen. Zij hadden samen drie kinderen: Jeanne, Ludy en Hendrik. Meer informatie over hun gezin, en in het bijzonder over grootvader Ludy, kan je lezen in een vorig blogbericht.


Over-overgrootmoeder Joanna Van Looy

Overgrootmoeder Philomena overleed op de leeftijd van 70 jaar, op 22 februari 1964 in Mortsel. Haar echtgenoot Constant was reeds twintig jaar eerder overleden. Ik weet niet wanneer haar ouders stierven. De enige informatie die ik daaromtrent heb is dat haar vader, Petrus Van Noort, nog leefde op het ogenblik van het huwelijk van Philomena in 1917.

Over-overgrootvader Augustinus Petrus Van Noort werd geboren op 2 maart 1870, ook in Berchem. Zijn vader was Remigius Van Noort en zijn moeder Maria Van Duren. Remigius en Maria waren getrouwd op 22 april 1861 in het dorp Zolder. Augustinus Petrus had twee broers, Petrus Joannes en Josephus, die beiden waren geboren voor hem, echter, jammer genoeg overleed Petrus Joannes reeds in 1861, op de leeftijd van 2 jaar.

Wanneer we nog een stap verder terug zetten, zien we dat 3-maal overgrootvader Remigius Van Noort werd geboren op 22 februari 1829 in het dorp Eindhout. Op zijn geboorteakte werd geen vader vermeld vermits zijn moeder, Anna Kenis, ongehuwd was. Echter, Remigius werd tien maanden later erkend door Joannes Van Noort, die met Anna Kenis huwde op 19 december 1829 in Eindhout.

Tot nu toe heb ik twee zussen en een broer gevonden van Remigius:
- Sophia Van Noort, geboren in 1833
- Ludovicus Van Noort, geboren in 1836
- Carolina Van Noort, geboren in 1838

Dit betekent dat, terwijl Remigius werd geboren in het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, zijn drie zussen en broers werden geboren in wat de onafhankelijke staat België was aan het worden met de Belgische revolutie die begon in 1830. De militaire confrontaties tussen de Nederlanders en de Belgen, eindigden pas in 1832 met het Beleg van Antwerpen door het Franse Armée du Nord, waarmee de laatste Nederlandse troepen uit België werden verdreven. De onrusten en gevechten die plaats vonden van 1830 tot 1832 kunnen best wel eens aan de basis liggen van het feit dat er in het gezin van Joannes en Anna in die jaren geen kinderen werden geboren.

Een interessant feit is dat 4-maal overgrootvader Joannes werd geboren in 1798 in Utrecht, dat historisch deel had uitgemaakt van de Republiek van de Zeven Verenigde Nederlanden en later toebehoorde aan het Koninkrijk Holland. Een relatie tussen een noordelijke Nederlander en een zuiderse Belgische was niet vanzelfsprekend; in het bijzonder niet in deze tijd van gevechten tussen Belgen en Nederlanders. Bijkomend was Joannes Van Noort was Evangelisch Lutheraans gedoopt, terwijl Anna Rooms-Katholiek was gedoopt. De religieuze verschillen tussen de noordelijke en de zuidelijke Nederlanden was één van de oorzaken van de roep voor Belgische onafhankelijkheid.

Tot nu toe heb ik slechts één stap verder terug in de tijd kunnen zetten. Joannes Van Noort had immers dezelfde naam als zijn vader, mijn 5-maal overgrootvader Joannes. Zijn moeder noemde Anna Elisabeth Van der Borght. Alles wat ik weet over vader Joannes is dat hij overleed in 1808, in het dorp Schiedam, dat dicht bij de stad Rotterdam gelegen is.



Uittreksel uit het overlijdensregister betreffende 5-maal overgrootvader Joannes Van Noort

Het chronologisch plotten van de locaties waar de Van Noort familie heeft vertoefd, toont een migratie van de Nederlandse provincie Utrecht, naar de provincie Zuid-Holland, dan naar de Belgische provincie Antwerpen, met een omweg langs de Belgische provincie Limburg.


Een vraag die blijft is waarom 4-maal overgrootvader Joannes naar de zuidelijke Nederlandse provincies verhuisde. Uiteindelijk overleed hij op 6 januari 1887 op de leeftijd van 88 jaar. Zijn overlijdensakte toont dat hij op dat ogenblik nog steeds werkzaam was als handwerker... 










Saturday, May 19, 2018

Letter from great-great grandmother Joanna (March 31st, 1918)


On the last day of Women's History Month, I want to share a letter written by my great-great grandmother, Joanna De Lelie, from a German prisoner camp, today exactly a hundred years ago...

In 1918, the 31st of March was Easter Sunday. Earlier that year, President Woodrow Wilson had given a speech before Congress, outlining fourteen points to be used for peace negotiations. As the 7th point he stated:  "Belgium, the whole world will agree, must be evacuated and restored, without any attempt to limit the sovereignty which she enjoys in common with all other free nations. No other single act will serve as this will serve to restore confidence among the nations in the laws which they have themselves set and determined for the government of their relations with one another. Without this healing act the whole structure and validity of international law is forever impaired".

This fourteen Points speech was partly inspired on a note written by Pope Benedict in August 1917.  In the book "The Modern Papacy, 1798 - 1995" by Frank Coppa is stated that the New York Times reported that, in his Easter message to the United States of May 1918, Pope Benedict expressed the hope for a lasting settlement and the creation of a new organization of peoples and nations aspiring to be a nobler, purer and kinder civilization.

This desire for peace lived very strongly amongst the Belgian population. Newspapers dedicated many articles to praising peace. Also in the letters written by great-great grandmother Joanna, this hope and desire very clearly surfaces. 


Great-great grandmother Joanna De Lelie


She was arrested as she had been smuggling mail for the Belgian army and, after detention in an Antwerp prison, was deported to a German prisoner camp. The family, and particularly Joanna's sisters, took over the care over her three children.




31 - 3 - 1918



My dearest children, father and sisters and family, I am still in the best of health and hope for you all the same as I'm trying to stay brave and patient. I do think a lot about my children. Now it is Easter and then the first communion of my dear little son. It is sad, but they are being well taken care of by our Josephine. Father, do they sometimes ask about me? I think they do. And sisters, I have received two packages in total, from the city and from the Red Cross, but I do receive only little news from all of you. I have so many sisters and family, and you all have my adress, right? Not that they have to send anything other than courage and patience. The last day will come and then we will celebrate a wonderful Easter. So father, take good care of your health and my sisters and children too en my greetings to Netje and Mother Vin.



The day of freedom is near.

Your daughter, Netje



*
*    *



Op de laatste dag van Women's History Month had ik een brief willen delen die mijn over-overgrootmoeder, Joanna De Lelie schreef vanuit een Duits gevangenenkamp, vandaag exact honderd jaar geleden...

Op 31 maart 1918 was het Pasen. Eerder dat jaar had President Woodrow Wilson in een toespraak voor het Congres, veertien punten aangehaald die konden worden gebruikt als basis voor vredesonderhandelingen. Als 7de punt stelde hij: "De hele wereld zal ermee instemmen, dat België moet worden ontruimd en heropgebouwd, zonder enige poging om haar soevereiniteit te beperken die het zoals alle andere vrije naties geniet. Geen enkele andere handeling zal dienen, zoals dit zou dienen, om het vertrouwen van de naties te herstellen in de wetten die ze voor zichzelf hebben vooropgesteld en bepaald voor het onderhouden van hun onderlinge relaties. Zonder deze helende handeling, is de hele structuur en geldigheid van internationaal recht, voorgoed aangetast".


Deze veertien punten toespraak was deels gebaseerd op een brief van Paus Benedictus van augustus 1917. In het boek "The Modern Papacy, 1798 - 1995" van Frank Coppa wordt gesteld dat The New York Times schreef dat Paus Benedictus in zijn Paasboodschap van mei 1918 aan de Verenigde Staten zijn hoop uitdrukte op een blijvende schikking en de creatie van een nieuwe organisatie van volken en naties "die nastreven een meer nobele, een meer pure en een meer vredelievende beschaving te zijn".

Dit verlangen naar vrede leefde bijzonder sterk bij de Belgische bevolking. In kranten werden veel artikels besteed aan lofzangen voor vrede. Ook in de brieven van betovergrootmoeder Joanna, komt deze hoop, dit verlangen steeds weer overduidelijk naar boven. 


Betovergrootmoeder Joanna De Lelie

Zij werd gearresteerd omwille van brievensmokkel voor het Belgische leger en na een tijd opsluiting in de gevangenis van Antwerpen, weggevoerd naar een Duits gevangenenkamp. De zorg voor haar drie kinderen nam de familie op zich; voornamelijk de zussen van Joanna.




31 - 3 - 1918

Allerliefste kinderen, vader en zusters en familie, ik ben nog altijd in de beste gezondheid en hoop van u allen het zelfde zoals ik moedig en geduldig tracht te blijven. Ik denk wel veel aan mijn kinderen. Nu is het Pasen en dan de eerste communie van mijn lief zoontje. Het is wel droevig, maar ze worden goed verzorgd door ons Josephine. Vader, vragen ze soms naar mij? Ik denk van wel. En zusters, ik heb nu in totaal twee pakjes ontvangen van het stad en van het Rode Kruis, maar ik krijg weinig nieuws van u allen. Ik heb zo veel zusters en familie, en jullie hebben toch allemaal mijn adres? Niet dat zij iets moeten zenden, enkel moed en geduld. De laatste dag zal komen en dan zullen wij een zalige Pasen vieren. Dus vader, zorg goed voor uw gezondheid en mijn zusters en kinderen ook en veel beste wensen aan Netje en aan Moeder Vin.
Den dag van vrijheid is nabij.
Uw dochter, Netje

Thursday, December 28, 2017

When worlds entwine - Grandpa Ludy and Grandfather Henri


For a very long time I have been playing with the idea of simultaneously posting an article in my two genealogy blogs. I mean related articles, that are kind of a mirror from each other from different worlds. It has taken me a long time though, to figure out which persons these mirror articles should be revolving around. I do recall I mentioned before I would be posting a blog article relating to my paternal grandfather Ludy Van Minnebruggen. While I have already posted about certain aspects of the life of my maternal grandfather, Henri Brusten, I still feel there's more to say about him and that's why I decided it should be my two late grandfathers that I would be including in my two mirror posts.

This post relates to grandpa Ludy Van Minnebruggen, while the mirror post relating to grandfather Henri can be reached by clicking this link.

Grandpa Ludy was born on October 29, 1929 in the village of Mortsel to Philomena Van Noort and Constant Van Minnebruggen. That particular day is known in history as "Black Tuesday", which was one of the days on which the crash of Wall Street unfolded, marking the beginning of the Great Depression. His older sister, Jeanne, had just had her 8th birthday a week earlier and it wasn't until 1933 that also a younger brother, Hendrik, was born.

Ludy Van Minnebruggen about 1930

One of the most striking events in the history of the village of Mortsel was without a doubt the bombing of that village by the American Army on April 5, 1943. The goal was actually to bomb the Erla factory which was used by the German military. On this tragic day, Grandpa Ludy was thirteen years old. My great-uncle Hendrik, who was ten at that time, told me about that day. It was after three in the afternoon and he and my grandfather were in their school, in Mortsel. As the bombings started, the children were instructed to find shelter underneath their school desks. "I was sitting in the older building which didn't have a basement, so there was no other option than to hide underneath our desks. After the first wave of planes had passed, many people started to run, but then there came a second wave of planes dropping more bombs and because so many people were running around, that second wave resulted in much more casualties. Only after the bombings stopped, we were brought to the newer building where we had to stay in the basement until our parents came to pick us up".

Grandpa Ludy in School Year 1942-1943

The school of grandpa Ludy and great-uncle Hendrik was not hit, but several other nearby schools were hit, resulting in many casualties amongst the children of Mortsel. "Several bombs had fallen in an open field next to our school, but none of them exploded. My father was out working, at the time of the bombings. As he came over from work to us, he had to cross the part of the village that had suffered most severely from the bombings. He saw many casualties lying on the streets. For a long time, he was very shocked about everything he had seen out there".

While thirteen year old grandpa Ludy was hiding in school, my other grandfather Henri, who was sixteen years old,  was also in Mortsel as he was working in the Erla factory, which was the actual target of the air strike. And he did get seriously wounded.

Left to right: Hendrik, Jeanne and Ludy (date: May 30th, 1943)

While most of Belgium was liberated from nazi occupation in September 1944, bombings with V-bombs continued until the beginning of April 1945. Probably one of the closest encounters the family had with V-bombs was on March 8, 1945, when a V1 bomb hit the Sint-Jozef Hospital, which was in the same street as where the family lived. The result was absolutely devastating as the hospital was completely demolished. Thirty one people died in the blast and another sixty five were wounded.

Also about those times, great-uncle Hendrik was able to tell me more. "The school had arranged that we could stay in a safer part of the country. First we stayed in the city of Roesselare and later in the village of Izegem. In the meanwhile, our parents and older sister were living in the basement of our house, since it was the only place they could find some shelter. You never knew when a V-bomb was coming, so the basement had been arranged as a living space. Our father also died in that basement. He had become very sick and died". At that time, Grandpa Ludy was 16 years old. His father, Constant, died on March 12, 1945, which was just six days after the V-bomb had fallen on the hospital. This also means great-grandpa Constant didn't live to see the end of the war. Great-uncle Hendrik added: "He died while me and your grandfather were in Izegem. We didn't know anything about it and didn't even attend the funeral. All in all we didn't stay in Izegem very long, because I was very homesick and cried a lot. I also had difficulties understanding the local dialect people spoke there".

The reason why great-grandfather Constant passed away had nothing to do with the bombings. To make some additional money, he used to make safes. These safes contained asbestos sheets to withstand fire. Those sheets had to be cut to size, which resulted in a lot of dust. Great-grandpa Constant inhalded this asbestos dust for years, which is believed to have been the reason of him ending up with lung cancer and resulting in his early death.

Ludy and Sophia on their wedding day in 1949

On May 28, 1949, a few years after WWII, Grandpa Ludy got married, before his twentieth birthday, to Grandma Sophia Servaes in the village of Hingene. Ludy worked for many years as a factory worker in the factory of Agfa Gevaert in his birth village Mortsel.


Ludy Van Minnebruggen

Ludy and Sophia had seven children together and eventually a long list of grandchildren as well. Grandpa was very musical and mastered playing accordion, piano, xylophone and melodeon. He could play entire songs after having heard them only twice. In a time before television, people from the neighbourhood would come over to listen to Grandpa playing his music. Not only did Grandpa have musical talents, but he could also make beautiful drawings.


Grandpa Ludy playing his melodeon (probably early 1950's)

While Grandpa Ludy very often had a very serious look on his face, he did enjoy to make jokes. I remember, as a little child, I was a bit afraid to ask something because of his very serious face. While at one instance I had gathered all my courage to ask if I could go get a soccer ball to play outside, all of the sudden he yelled: "No!". It scared me so much I litterally jumped up. Satisfied with the result, Grandpa started to laugh and said: "yes, yes, you can get it". It was the first time I realized Grandpa in fact liked to make jokes like that and he would always enjoy the reactions he got.

It was only later in life Grandpa and Grandma really started to travel a long distance for vacation, like going to the Canary Islands, which they really liked.

Grandpa Ludy passed away, on January 6th, 2006 at the age of 76. He had been married to grandmother Sophia for 56 years...

Me and grandpa Ludy in 1993
Only on very few occasions have I ever seen my two grandfathers together. To me, it felt then as if two different worlds came together. Grandpa Ludy was usually quite talkative, while grandfather Henri always seemed so quiet. Only after they both passed away, did I learn about the points in time, where their worlds had been entwined, long before my parents got married, in a horrible time, when bombs came down like rain.

Sitting here, writing all this down, I do remember particularly, the same things about the both of them now. How they would joke and smile. And enjoy small things in life, like a glass of beer or a beautiful song. And each time that little spark of joy would light up in their eyes. Looking satisfied and amused.

Grandpa Ludy




*

*        *



Gedurende enige tijd speel ik met de gedachte om gelijktijdig een bericht in mijn twee stamboomblogs te publiceren. Ik bedoel gerelateerde berichten die een soort van spiegelbeeld zijn van elkander uit verschillende werelden. Het heeft lang geduurd voor ik beslist had over welke personen deze spiegelberichten zouden kunnen gaan. Ik herinner me dat ik eerder heb gezegd dat ik nog een blogbericht zou schrijven over mijn grootvader aan vaders kant, Ludy Van Minnebruggen. Hoewel ik reeds over bepaalde aspecten uit het leven van mijn andere grootvader, Henri Brusten, heb geschreven, heb ik nog het gevoel dat ik nog meer te vertellen heb en daarom heb ik beslist dat mijn twee grootvaders de personen zouden moeten zijn waarover ik in deze spiegelberichten schrijf.

Dit blogbericht gaat over grootvader Ludy Van Minnebruggen, terwijl het andere bericht over grootvader Henri kan worden bereikt door op deze link te klikken.

Grootvader Ludy werd geboren op 29 oktober 1929 in het dorp Mortsel als tweede kind van Philomena Van Noort en Constant Van Minnebruggen. Die specifieke dag staat in de geschiedenisboeken als "Zwarte Dinsdag", een dag waarop de Beurscrash van Wall Street zich ontplooide, dewelke aan de oorsprong lag van de grote economische depressie van de jaren dertig. Zijn grote zus, Jeanne, had ongeveer een week eerder haar achtste verjaardag gehad en het was pas in 1933 dat er ook een jongere broer, Hendrik, werd geboren.

Ludy Van Minnebruggen omstreeks 1930

Een van de belangrijkste gebeurtenissen in de geschiedenis van Mortsel was zonder enige twijfel het bombardement op dat dorp door de Amerikaanse luchtmacht op 5 april 1943. Het doel was in feite om de Erla fabriek te bombarderen die door het Duits leger werd gebruikt. Op deze tragische dag was grootvader Ludy dertien jaar oud. Mijn grootnonkel Hendrik, die toen tien was, vertelde me over die dag. Het was na drie uur 's namiddags en hij en mijn grootvader waren in hun school, in Mortsel. Toen het bombardement startte, werd aan de kinderen gezegd dat ze onder hun schoolbank moesten schuilen. "Ik zat in het oudere gebouw dat geen kelder had, dus de enige optie was om onder onze bank te schuilen. Na de eerste aanvalsgolf begonnen er veel mensen in paniek rond te lopen op straat, maar dan kwam er een tweede golf en omdat er zo veel mensen rondliepen zijn er toen veel meer slachtoffers gevallen. Pas nadat het bombardement voorbij was werden we naar het nieuwere gebouw gebracht waar we in de kelder moesten blijven tot onze ouders ons kwamen ophalen".

Grootvader Ludy in schooljaar 1942-1943

De school van grootvader Ludy en grootnonkel Hendrik werd niet geraakt, maar verscheidene andere nabije scholen wel, wat resulteerde in een groot aantal slachtoffers onder de kinderen van Mortsel. "Er waren verschillende bommen gevallen in een veld naast onze school, maar er was er geen enkele ontploft. Mijn vader was gaan werken op het ogenblik van het bombardement. Toen hij terug kwam van zijn werk moest hij door het gedeelte van het dorp dat het zwaarst had geleden onder het bombardement. Hij zag al die lichamen op de straten liggen. Hij is heel lang gechoqueerd geweest van alles wat hij toen heeft gezien".

Terwijl dertienjarige grootvader Ludy was aan het schuilen op school, was mijn andere grootvader, Henri, die toen zestien jaar oud was, ook in Mortsel vermits hij in de Erla fabriek werkte, die het eigenlijke doel was van de luchtaanval. En hij werd ernstig gewond.

Van links naar rechts: Hendrik, Jeanne en Ludy
(datum: 30 mei 1943)

Terwijl België grotendeels bevrijd was in september 1944, bleven bombardementen met V-bommen duren tot begin april 1945. De voor de familie meest nabije inslag van een V-bom gebeurde waarschijnlijk op 8 maart 1945, toen een V1 op het Sint-Jozef ziekenhuis viel, dat zich in dezelfde straat bevond als waar de familie woonde. Het resultaat was verschrikkelijk vermits het ziekenhuis volledig werd vernietigd. Eenendertig mensen overleefden de ontploffing niet en nog eens vijfenzestig anderen werden gewond.

Ook over deze tijd kon grootnonkel Hendrik me nog dingen vertellen. "Onze school had ervoor gezorgd dat we konden vluchten, eerst naar Roesselare en later naar Izegem. Ondertussen woonden onze ouders en onze oudere zus in de kelder van onze woning, omdat dat de enige plaats was waar ze konden schuilen. Je wist nooit wanneer er een V-bom ging komen, daarom werd de kelder ingericht als woonruimte. Onze vader overleed ook in die kelder. Hij was erg ziek geworden en stierf". Op dat ogenblik was grootvader Ludy 16 jaar oud. Zijn vader, Constant, overleed op 12 maart 1945, zes dagen nadat die V-bom op het ziekenhuis was gevallen. Dit betekent ook dat overgrootvader Constant niet meer het einde van de oorlog heeft meegemaakt. Grootnonkel Hendrik voegde toe: "Hij overleed terwijl ik en jouw grootvader in Izegem waren. Wij wisten van niets en waren zelfs niet op de begrafenis. Alles bij elkaar zijn wij niet zo lang in Izegem gebleven omdat ik erg veel heimwee had en constant huilde. Ik had ook moeilijkheden om het West-Vlaamse dialect te verstaan".

De reden waarom overgrootvader Constant overleed had niets te maken met de bombardementen. Om wat geld bij te verdienen, maakte hij brandkasten. Die brandkasten bevatten asbest platen tegen vuur. Die platen moesten op maat worden gesneden, wat resulteerde in veel stof. Overgrootvader Constant ademde dat asbest stof in gedurende jaren. Er wordt aangenomen dat hij daardoor longkanker ontwikkelde, wat uiteindelijk resulteerde in zijn vroegtijdig overlijden.

Ludy en Sophia op hun trouwdag 1949

Op 28 mei 1949, een paar jaren na de Tweede Wereldoorlog, huwde grootvader Ludy met grootmoeder Sophia Servaes in het dorp Hingene. Ludy werkte gedurende vele jaren als een arbeider in de fabriek van Agfa Gevaert in zijn geboortedorp Mortsel.


Ludy Van Minnebruggen

Ludy en Sophia kregen zeven kinderen en uiteindelijk ook een lange lijst kleinkinderen. Grootvader was bijzonder muzikaal aangelegd en kon accordeon, piano, xylofoon en trekharmonica bespelen. Hij speelde muziekstukken na die hij maar twee keer had gehoord. En in de periode voor de televisie kwamen mensen uit de buurt luisteren naar de muziek die hij speelde. Grootvader was niet enkel erg muzikaal aangelegd, maar hij kon ook prachtig tekenen.


Grootvader Ludy met zijn trekharmonica (waarschijnlijk begin de jaren '50)


Terwijl grootvader Ludy dikwlijls een erg ernstige blik had op zijn gezicht, maakte hij graag grapjes. Ik herinner me, dat ik als kind soms wat bang was om iets te vragen aan grootvader omwille van zijn ernstige blik. Toen ik op een dag al mijn moed had verzameld om te vragen of ik een bal mocht nemen om buiten te spelen, riep hij plots: "Nee!". Ik verschoot zo erg dat ik opsprong. Zichtbaar tevreden met het resultaat, begon grootvader vervolgens te lachen en zei: "Ja, ja, ga die maar halen". Het was de eerste keer dat ik me realiseerde dat grootvader in feite graag zulke grapjes maakte en dat hij steeds genoot van de reacties die hij kreeg.
 

Het was pas later in zijn leven dat grootvader en grootmoeder zijn beginnen wat verdere reizen te maken, bijvoorbeeld naar de Canarische eilanden.

Grootvader Ludy overleed op 6 januari 2006 op de leeftijd van 76. Hij was gedurende 56 jaren gehuwd geweest met grootmoeder Sophia...

Ik en grootvader Ludy in 1993
Slechts op enkele gelegenheden heb ik mijn beide grootvaders samen gezien. Voor mij voelde dat dan alsof twee verschillende werelden samenkwamen. Grootvader Ludy was gewoonlijk nogal spraakzaam, terwijl grootvader Henri altijd vrij stil was. Pas nadat ze beiden waren overleden  leerde ik over de ogenblikken in hun leven waarin hun levens waren vervlochten, lang voordat mijn ouders trouwden. In een verschrikkelijke tijd, wanneer bommen als regen uit de lucht vielen.

Terwijl ik hier zit te schrijven herinner ik me vooral hetzelfde over hen beiden. Hoe ze grapjes maakten en lachten. Hoe ze genoten van kleine dingen zoals een glas bier of een mooi lied. En elke keer die vreugdevolle schittering in hun ogen. Zichtbaar tevreden en geamuseerd...

Grootvader Ludy